Terug naar het overzicht

In memoriam Rutger Ebbekink

2 juli 1955 – 25 april 2021

Onverwachts kwam op zondag 25 april het bericht bij ons binnen over het plotselinge overlijden van onze collega Rutger Ebbekink. Hij is 65 jaar oud geworden.

Rutger was sinds 1 mei 2016 werkzaam bij Historisch Centrum Overijssel als technisch applicatiebeheerder. Hij had 20 jaar ruime ervaring met beheer en ontwikkeling van applicaties voor diverse toepassingen en met het opzetten en begeleiden van projecten. Daarnaast had Rutger veel kennis van SQL en van Relatione Database Management Systemen en Content Management. Hij wilde destijds nog graag een nieuwe uitdaging aangaan bij het HCO en schreef: “Ik ben ervan overtuigd dat mijn opleiding en ervaring aansluiten bij uw eisen; aangezien ik sterk ben geïnteresseerd in historie lijkt het me fantastisch om de vacature bij jullie te vervullen”. En dat gebeurde dan ook.

Rutger hield zich in eerste instantie voornamelijk bezig met de technische ondersteuning van het collectiebeheersysteem Atlantis voor het platform MijnStadMijnDorp (MSMD). Hij was heel sterk in het bedenken van oplossingen, soms was hij wat onnavolgbaar in zijn werk, omdat er van alles gebeurde in zijn hoofd. Zo schreef hij diverse programma’s met handleidingen, die voor hem wellicht simpel waren, maar voor anderen (niet-ict’ers) soms best nog ingewikkeld. Richting de deelnemers van MSMD dacht hij ook altijd heel erg mee. Als hij iets deed, dan deed hij dat ook echt grondig en met een duidelijke oplossing.

Gezien zijn kwaliteiten werd Rutger later technisch applicatiebeheerder van het systeem MAIS Flexis en werd hij meer en meer allround ingezet op generieke projecten vanuit het cluster Ondersteunende Diensten, zoals netwerk, storage, maar ook ter ondersteuning voor diverse projecten bij de overige clusters en bij het programma HCO FOCUS. Kortom: hij was op de achtergrond van wezenlijk belang voor de gehele organisatie.

Rutger was een rustige man en een fijne collega waar je op kon steunen, op zijn kennis en expertise en zijn praktische kijk om zaken op te lossen. Bij (project)overleggen en discussies luisterde hij altijd, maar als hij iets te zeggen had dan kwam er ook iets zinvols uit. Hij had altijd tijd voor een praatje en je had altijd het gevoel dat hij je hoorde en kwam vaak met wijze raad.

Rutger was ook eerlijk en nuchter. Als iets goed ging, maar ook als het niet goed ging. Hij wond nergens doekjes om! Hij gaf ook zijn mening – zonder aanziens des persoons – vaak voorzien van de nodige anekdotes en Twentse gezegden, waarom je hartelijk moest lachen en waardoor je nooit kwaad op hem kon worden. Hij liet verder zien dat hij betrokken was, maar zonder zich op te laten jagen door de waan van de dag. Zoals hij dan zei: “het komt allemaal goed” en dat kwam het dan ook wel.

Rutger was niet alleen geïnteresseerd in historie, maar had een algemene brede belangstelling, waardoor hij altijd wel wat te vertellen had. Zo mocht Griekenland uiteraard niet ontbreken, hij had altijd wel wat te melden over de mooie omgeving daar en het lekkere eten. Hij nam in zijn enthousiasme dan ook uitgebreid de tijd, waardoor je af en toe dacht… “ik moet nu ook weer even aan het werk”.

Rutger keek uit naar zijn pensionering. Zijn laatste werkdag zou op 9 september a.s. zijn geweest, waarna er een nieuwe periode voor hem en zijn vrouw Gerda zou aanbreken. Hoe verdrietig dat dit niet meer mocht zijn. Wij wensen Gerda en de familie heel veel sterkte en kracht toe met het verwerken van dit plotselinge verlies.

Ook voor ons als collega’s is er nu opeens een ander afscheid dan gedacht.

We gaan Rutger enorm missen!

Namens alle collega’s van Historisch Centrum Overijssel,
Margreet Bos